భారత ప్రజాస్వామ్యంలో బలమైన ప్రతిపక్షం ఉండటం అవసరం. కానీ నేటి ఇండీ కూటమిని చూస్తుంటే ఆశ కంటే అసహ్యమే ఎక్కువగా వేస్తోంది. ఈ కూటమికి సారథ్యం వహిస్తున్నామని చెప్పుకునే రాహుల్ గాంధీ వైఖరి ఎప్పటికీ మారలేదు. నిలకడ లేని రాజకీయం, పరిణతి లేని మాటలతో ఆయన దేశ ప్రజలను ఆకట్టుకోవడంలో ఘోరంగా విఫలమవుతూనే ఉన్నారు. క్షేత్రస్థాయిలో ప్రజల కష్టాలను తెలుసుకుని, వాటిపై పోరాడటం చేతకాని రాహుల్ గాంధీ, కేవలం విదేశీ పర్యటనల్లో దేశ ప్రతిష్టను దిగజార్చడమే పనిగా పెట్టుకున్నారనే విమర్శలు తీవ్రమవుతున్నాయి.
ఇక ఇండీ కూటమిలోని మిగతా విపక్షాల పరిస్థితి మరింత దయనీయం. దేశాన్ని నడిపించే సత్తా, విజన్ వీరిలో ఎవరికీ లేదు. ప్రాంతీయ అహంకారాలు, వ్యక్తిగత స్వార్థాలు, అవినీతి కేసుల నుంచి తప్పుకునేందుకు మాత్రమే వీరంతా ఒక తాటిపైకి వచ్చినట్లు స్పష్టమవుతోంది. కూటమిలో ఒకరికి ఒకరు పడరు, ఒకరి సీటు ఇంకొకరు ఒప్పుకోరు. ఇలాంటి అంతర్గత కలహాల ముఠా దేశాన్ని ఏం పాలిస్తుంది? నాడు కాంగ్రెస్‌ను వ్యతిరేకించిన శక్తులే, నేడు అధికారం కోసం అదే కాంగ్రెస్ కాళ్ల దగ్గర మోకరిల్లడం వీరి నైతిక పతనానికి నిదర్శనం. నిజమైన పోరాటం చేయడం చేతకాక, ఎన్నికలు రాగానే తాత్కాలిక డ్రామాలకు తెరతీస్తున్నారు.
విపక్షాలు నేడు ప్రజలను చైతన్యపరచాల్సింది పోయి, పూర్తిగా తప్పుదారి పట్టిస్తున్నాయి. దేశంలో ఏ చిన్న సమస్య వచ్చినా దాన్ని రాజకీయం చేయడం, లేనిపోని అపోహలు సృష్టించి ప్రజల్లో భయాందోళనలు రేకెత్తించడమే వీరి ఏకైక వ్యూహం. ఆర్థిక వ్యవస్థపై, దేశ భద్రతపై నిరంతరం అబద్ధాలు ప్రచారం చేస్తూ అంతర్జాతీయంగా భారతదేశాన్ని బలహీనపరచాలని చూస్తున్నారు. ప్రజాక్షేత్రంలో గెలవలేక, ఎలక్షన్ కమిషన్, ఈవీఎంలు, కోర్టులపై బురదజల్లడం వీరికి అలవాటుగా మారింది.
నిజాయితీ లేని రాజకీయం, పస లేని పోరాటాలు ఎంతో కాలం సాగవు. రాహుల్ గాంధీ నాయకత్వ లోపం, ఇండీ కూటమిలోని నేతల స్వార్థం చూసి ప్రజలు విసిగిపోయారు. కేవలం అరుపులు, ట్వీట్లు, అబద్ధపు హామీలతో ప్రజలను ఎల్లకాలం మభ్యపెట్టలేరు. ఇప్పటికైనా విపక్షాలు తమ పద్ధతి మార్చుకుని, బాధ్యతాయుతమైన పాత్ర పోషించకపోతే, ప్రజల చేతిలో మరింత దారుణంగా తిరస్కరణకు గురికావడం ఖాయం.
